Joel Veltman stelt in De Telegraaf achteraf spijt te hebben van zijn actie na zijn doelpunt. 'Het was dom om tijdens het juichen mijn hand achter mijn oor te houden. Het kwam, denk ik, doordat het een droom was om hier te scoren en ik emotioneel reageerde op mijn eerste goal in de Eredivisie. Ik heb nu eigenlijk al spijt, want het was een beetje uitlokken. De 1-2 was al revanche genoeg voor alles wat ze riepen. En voor hetzelfde geld was het publiek weer vol achter Feyenoord gaan staan. Je weet het niet. Je moet een doelpunt gewoon met je team vieren, bij elkaar zijn en een beetje van de kant weg blijven, want anders krijg je van alles naar je hoofd. Ik zag ze zelfs een flesje Flügel gooien. Als die vol was, kon ik proosten...'