Andr�
Ooijer beleefde een turbulent tweede deel van het kalenderjaar 2010. De 36-jarige verdediger werd zonder pardon aan de kant gezet bij PSV, beleefde in de WK-kwartfinale tegen Brazili� zijn finest hour en verdiende met die prestatie een transfer naar Ajax.De ervaren verdediger weet nog precies hoe zijn laatste interland verliep. Na een blessure van vaste waarde Joris Mathijsen moest
Ooijer zijn warming-up starten. 'Eenmaal in de kleedkamer zag ik dat Joris zijn schoenen weer aanhad', blikt hij terug in gesprek met de KNVB-website. 'Toen was ik teleurgesteld. Ik dacht dat hij toch kon spelen.' 'De bel ging vlak daarna voor de reserves', vervolgt Ooijer. 'Die moeten altijd wat eerder het veld op. Mij hielden ze tegen. Zo van: wacht jij nog maar even. De knoop werd doorgehakt. Ik ging spelen. Ik moet zeggen: het was even chaos in de kleedkamer. Maar ik had alleen maar zoiets van: dit is geweldig. En nee, ik was niet zenuwachtiger dan anders. Het was tenslotte niet de eerste keer dat ik op dat niveau speelde. Later kwam daar een andere emotie bij. Ik vond het heel erg dat mijn ouders het niet hebben mogen meemaken.'De manier waarop
Ooijer de deur uit werd gewerkt, deed pijn. 'Ik ben een emotionele jongen. Door twijfel gaat mijn niveau op het veld omlaag. Dat gebeurde. Al was het maar vijf wedstrijden. Ik belandde op de bank.'Ooijer: 'Het moment was erg vervelend. Dat ik bij PSV na 9,5 jaar zo aan de kant ben geschoven heeft me veel pijn gedaan. Ik wilde me op het WK focussen. Daar had ik veel voor over. Het zou al mijn derde WK gaan worden. Om snel fit te geraken voor het WK ben ik nog naar Servi� geweest voor een placentabehandeling.'Momenteel maakt
Ooijer nog steeds deel uit van de Ajax-selectie, al is de trainer die hem haalde (Martin Jol) vertrokken. 'Ik zie voor mijzelf nog een grote rol binnen de club. Alderweireld en Vertonghen staan goed achterin maar ik ben klaar om ze te vervangen als dat nodig is.'
