Sinds de binnenkomst van "mister Vitesse", is Ajax gebombardeerd tot dé titelkandidaat voor het seizoen 2011/2012. Maar na twaalf speelrondes heeft datzelfde Ajax al een straatlengte achterstand op koploper AZ. Ligt dit aan het zware programma, of is het toch het gebrek aan instelling binnen de selectie?
Natuurlijk kunnen we er niet omheen: Ajax heeft het zwaarste programma van alle clubs gehad, dat begon op tien september uit bij Heracles Almelo, en eindigde vorige week met de wanprestatie in en tegen FC Utrecht. Daar tussenin zat ook nog Champions League. Twee maanden topwedstrijden dus, voor De Boers' selectie; twee maanden (uitzonderingen daargelaten) wanprestatie!
Tijdens Utrecht - Ajax werd er negentig minuten lang niet verdedigd, en nog erger: er zijn geen leiders die de kar trekken. Nadat Theo Janssen kwam, dacht men dat daar verandering in was gekomen, maar niets is minder waar: Theo laat zich ondersneeuwen door een sympathieke, zichzelf overschattende Belg, die gaat onder de naam Vertonghen. Het lijkt alsof ze allebei denken dat zij degene zijn die Ajax moeten leiden, maar door de onderlinge machtsstrijd tussen beiden, om die positie te 'veroveren', vergeten ze het teambelang, en worden ze in plaats van bepalende spelers, virussen voor de groep.
Theo moet op gaan staan; híj bepaalt hoe te spelen, híj bepaalt waar en hoe de ballen neergelegd moeten worden, en niet meneer Vertonghen. Hij is aangetrokken voor zijn ervaring, zijn fluwelen traptechniek, inzicht en zijn uitstraling. Nu moet dit eruit komen, want anders is dit seizoen een fiasco voor Neerlands' grootste club.
In de laatste vijf competitieduels voor de winterstop moeten vijftien punten gehaald worden door de formatie van De Boer Daarvoor moet het virus wat er nu waait binnen de groep, zijn omgevormd tot een medicijn voor het hele team: De opgestane veldheer Theo Janssen.
Tijmen Uitendaal